Visto-project Visto-project
Użytkownik:
Hasło: 
Wylogowanie  |   Rejestracja
www.visto-project.pl/konstrukcje-murowe-sciany-obciazone-pionowo.php

Ściany obciążone głównie pionowo - konstrukcje murowe

Postanowienia ogólne

Obciążenie ścian obciążonych głównie pionowo stanowią:
  • ciężar własny,
  • obciążenie pionowe od stropów (w tym również od dachów, schodów i balkonów) i ścian opartych na rozpatrywanej ścianie, od sił poziomych działających w płaszczyźnie ściany, a także siły wewnętrzne, wynikłe z połączenia ściany rozpatrywanej ze ścianami przyległymi, jeżeli ich odkształcenie pionowe jest znacząco różne od odkształcenia ściany rozpatrywanej,
  • obciążenie poziome oddziałujące bezpośrednio na ściane, prostopadłe do jej płaszczyzny.

Obciążenie pionowe od stropów wyznacza się zgodnie z zasadami podanymi na rysunku poniżej. Kiedy strop przylega do nieoddylatowanej ściany samonośnej, do obciążenia pionowego tej ściany należy doliczyć obciążenie z trójkąta stropu, jak na rysunku poniżej (drugim od lewej) lub zastępczo - obciążenie z pasma stropu o szerokości równej 0,3 rozpiętości stropu.

rozdział obciążenia ze stropu na ściany konstrukcyjne

Objaśnienie: strzałkami oznaczono kierunek rozpięcia zbrojenia głównego stropu

Rys. Rozdział obciążenia ze stropu na ściany konstrukcyjne:
1) strop zbrojony jednokierunkowo
2) strop zbrojony jednokierunkowo przylegający do ściany samonośnej
3) strop zbrojony dwukierunkowo oparty na trzech ścianach nośnych
4) strop zbrojony dwukierunkowo oparty na czterech ścianach nośnych


Stan graniczny nośności ścian obciążonych głównie pionowo sprawdzać należy z warunku:


\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} N_{Sd}\leq N_{Rd} }

w którym:
NSd - siła pionowa w ścianie wywołana działaniem obciążenia obliczeniowego,
NRd - nośność obliczeniowa ściany z uwagi na obciążenia pionowe.

Nośność ściany należy sprawdzać w przekrojach pod i nad stropem oraz w środkowej strefie ściany - z uwzględnieniem geometrii ścian, mimośrodowego działania obciążenia pionowego i właściwości materiałowych muru. W ścianach z otworami sprawdzić należy także nośność nadproży.

Przy wyznaczaniu miejsca przyłożenia obliczeniowego obciążenia pionowego NSd, należy uwzględnić mimośród niezamierzony ea = h/300 (h wysokość ściany w świetle w mm), lecz nie mniej niż 10 mm.


Nośność obliczeniowa ściany z uwagi na obciążenia pionowe wyznacza się:

  • w przekroju pod stropem górnej kondygnacji N1R,d oraz w przekroju nad stropem dolnej kondygnacji - N2R,d ze wzoru:


    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} N_{iR,d}=\Phi _{i}\cdot A\cdot f_{d} }

    w którym:
    i - oznaczenie rozpatrywanego przekroju ściany: i = 1 dla przekroju pod stropem oraz i = 2 dla przekroju nad stropem;
    Φi - współczynnik redukcyjny, zależny od wielkości mimośrodu ei, na którym w rozpatrywanym przekroju działa obliczeniowa siła pionowa NSd, oraz od wielkości mimośrodu niezamierzonego ea;
    A - pole przekroju poprzecznego ściany;
    fd - wytrzymałość obliczeniowa muru na ściskanie,

  • w środkowej strefie ściany - ze wzoru


    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} N_{mR,d}=\Phi _{m}\cdot A\cdot f_{d} }

    w którym:
    Φm - współczynnik redukcyjny wyrażający wpływ efektów drugiego rzędu na nośność ściany, zależny od wielkości mimośrodu całkowitego działania wypadkowej siły pionowej w środkowym przekroju ściany e0 = em, smukłości ściany heff / t , zależności σ(ε) muru i czasu działania obciążenia.

    Wysokość efektywna ściany heff przyjmować można zgodnie ze wskazówkami podanymi na końcu strony.

W zależności od występujących w poziomie stropu warunków przekazywania siły pionowej ze ściany górnej kondygnacji na dolną, do wyznaczenia wielkości mimośrodu ei względnie em posługiwać się należy:
- modelem ciągłym, w którym ściana stanowi pręt pionowy ramy sztywno połączony z prętami poziomymi, obrazującymi stropy lub
- modelem przegubowym, w którym ściana stanowi wydzielony pręt podparty przegubowo w poziomie stropów.


Modelem ciągłym należy się posługiwać, kiedy stropy oparte są na ścianie za pośrednictwem wieńca żelbetowego o szerokości równej grubości ściany lub nie mniejszej niż wysokość stropu, mają zbrojenie podporowe zdolne do przeniesienia momentu zamocowania stropu w ścianie, średnie naprężenie obliczeniowe ściany σcd ≥ 0,25 MPa, a mimośród ei działania obciążenia pionowego w przekroju ściany pod stropem ei ≤ 0,33 t (gdzie t jest grubością ściany). W przeciwnym przypadku należy się posługiwać modelem przegubowym.

Przy wyznaczaniu wielkości ei lub em należy także uwzględniać obciążenie poziome, oddziaływujące bezpośrednio na rozpatrywaną ściane.

Ściany piwnic zalicza się do ścian obciążonych głównie pionowo. Warunki kiedy obliczeniowe sprawdzenie ścian piwnic nie jest konieczne podane są poniżej.


Ściany poddane poziomemu parciu gruntu

Obliczeniowe sprawdzenie ścian piwnic obciążonych poziomym parciem gruntu nie jest konieczne, kiedy:
  • wysokość w świetle ściany piwnicy h ≤2600 mm, a jej grubość t ≥ 200 mm;
  • strop nad ścianą działa jako przepona pozioma i zdolny jest przejąć siły wywołane parciem gruntu;
  • obciążenie zmienne powierzchni gruntu (obciążenie naziomem) w strefie mającej wpływ na parcie gruntu na ściane piwnicy pe ≤ 5 kN/m2, a obciążenie skupione w odległości od ściany nie większej niż 1500 mm nie przekracza 15 kN;
  • powierzchnia gruntu nie podnosi się, a głębokość zasypania ściany gruntem nie przekracza wysokości ściany;
  • nie występuje parcie hydrostatyczne;
  • nie występuje poślizg wywołany obecnością izolacji przeciwwilgociowej;
  • pionowe obciążenie obliczeniowe ściany na jednostkę długości NSd, wynikające ze stałego obciążenia ściany w połowie wysokości zasypania gruntem spełnia następujące zależności:

    - kiedy be ≥ 2h:
    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \frac{tf_{k}}{3\gamma _{m}}\geq N_{Sd}\geq \frac{\rho _{e}hh_{e}^{2}}{20t} }

    w której:
    be - odległość między ścianami poprzecznymi lub innymi elementami usztywniającymi;
    h - wysokość w świetle ściany piwnicy;
    he - wysokości zasypania ściany gruntem;
    t - grubość ściany;
    ρe - gęstość objętościowa gruntu;

    - kiedy be ≤ h
    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \frac{tf_{k}}{3\gamma _{m}}\geq N_{Sd}\geq \frac{\rho _{e}hh_{e}^{2}}{40t} }

    Dla wartości h < be < 2h dopuszcza się interpolację liniową wartości prawej strony nierówności uzyskanych z równań przedstawionych powyżej.

schemat obliczeniowy ściany piwnic

Rys. Schemat obliczeniowy ściany piwnic



Model ciągły

Przy posługiwaniu się modelem ciągłym współczynnik Φi wyznacza się odpowiednio do wartości mimośrodu ei działania obciążenia pionowego, którą obliczać można ze wzoru:


\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} e_{i}=\frac{M_{id}}{N_{id}}+\frac{m_{wd}}{N_{id}}+e_{a}\geq 0,05t }

w którym:
Mid - obliczeniowy moment zginający w przekroju ściany pod stropem (M1d) lub nad stropem (M2d), wynikający z obciążenia ściany stropem,
Nid - obliczeniowa siła pionowa w rozpatrywanym przekroju,
Mwd - obliczeniowy moment zginający w połowie wysokości ściany, wywołany obliczeniowym obciążeniem poziomym oddziałującym bezpośrednio na ściane,
ea - mimośród przypadkowy.


Wartość momentu Mid wyznaczać można dla każdego z węzłów ramy oddzielnie, jak na rysunku poniżej, przyjmując w uproszczeniu, że schodzące się w węźle ściany i strop są niezarysowane i zachowują się liniowo sprężyście. Wartości Ei modułu sprężystości muru i betonu przyjmuje się jak dla obciążenia krótkotrwałego. Sztywność stropów gęstożebrowych można przyjmować w przybliżeniu od 0,80 (stropy wielokanałowe) do 0,33 (stropy belkowe) sztywności stropu pełnego.


model ciągły

Rys. Model ciągły - wyznaczanie wartości momentów M1d i M2d [ a) zewnętrzna ściana nośna, b) momenty wywołane mimośrodowym obciążeniem ściany stropami, c) uproszczone modele obliczeniowe do wyznaczania wartości Mid ]


W przypadku, gdy szerokość wieńca za pośrednictwem którego strop opiera się na ścianie jest nie mniejsza niż grubość ściany lub wysokość przekroju stropu - obowiązuje wartość mniejsza, do obliczeń przyjąć można moment zginający w przekroju nad i pod stropem równy 0,85 wartości uzyskanej z analizy sprężystej modelu ramy.

Moment M1d w przekroju ściany pod stropem wyznaczać można:
- dla ściany obciążonej jednostronnie

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{1d}=\frac{\frac{E_{1}I_{1}}{h_{1}}}{\frac{E_{1}I_{1}}{h_{1}}+\frac{E_{2}I_{2}}{h_{2}}+\frac{E_{3}I_{3}}{l_3}}\cdot 0,85M_{o3} }

- dla ściany obciążonej obustronnie

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{1d}=\frac{\frac{E_{1}I_{1}}{h_{1}}}{\frac{E_{1}I_{1}}{h_{1}}+\frac{E_{2}I_{2}}{h_{2}}+\frac{E_{3}I_{3}}{l_3}+\frac{E_{4}I_{4}}{l_{4}}}\cdot 0,85(M_{o3}-M_{o4}) }

Moment węzłowy Mo w przypadku stropu obciążonego równomiernie obciążeniem obliczeniowym qd wyznaczyć można:
- dla przęsła o rozpiętości l3

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{o3}=\frac{q_{3d}l_{3}^{2}}{12} }

- dla przęsła o rozpiętości l4

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{o4}=\frac{q_{4d}l_{4}^{2}}{12} }

Wartość Mwd należy wyznaczać jak dla belki ciągłej.

Kiedy oddziałujące bezpośrednio na ściane obliczeniowe obciążenie poziome jest obciążeniem równomiernie rozłożonym wd za wartość Mwd przyjmować można:

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{wd}=\frac{w_{d}h_{1}^{2}}{16} }

Kiedy zależność σ(ε) murów można wyrazić za pomocą "paraboli madryckiej" lub funkcji podobnej, tak jak to ma miejsce w przypadku murów z elementów grupy 1 i 2 z wyjątkiem murów z autoklawizowanego betonu komórkowego, wartość współczynnika Φi przyjmuje się równą:

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{i}=1-\frac{2e_{i}}{t} }

Dla murów z elementów grupy 3 i 4 oraz murów z autoklawizowanego betonu komórkowego, których zależność σ(ε) nie ma półki poziomej, zaleca się przyjmować

http://latex.codecogs.com/gif.latex?\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{i}=\frac{1}{1+\frac{5e_{i}}{t}} }

Wartość współczynnika Φm wyznacza się jak dla pręta podpartego przegubowo o wysokości efektywnej heff, obciążonego siłą Nmd działającą na mimośrodzie em, równym co do wartości u góry i u dołu ściany. Wartość mimośrodu em oblicza się w takim przypadku ze wzoru:

http://latex.codecogs.com/gif.latex?\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} e_{m}=\frac{M_{md}+M_{wd}}{N_{md}}+e_{a}\geq 0,05t }

w którym:
Mmd - największy moment obliczeniowy w środkowej 1/5 wysokości ściany, zależny od wartości M1d i M2d, jak zaznaczono na Rysunku 4b; wartości momentów M1d i M2d oblicza się ze wzoru
\dpi{80} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{1d}=\frac{\frac{E_{1}I_{1}}{h_{1}}}{\frac{E_{1}I_{1}}{h_{1}}+\frac{E_{2}I_{2}}{h_{2}}+\frac{E_{3}I_{3}}{l_3}}\cdot 0,85M_{o3} }

Mwd - moment zginający w połowie wysokości ściany, wywołany przez obliczeniowe obciążenie poziome, oddziaływujące bezpośrednio na ścianę;
Nmd - obliczeniowa siła pionowa w połowie wysokości ściany.

Wpływ długotrwałego działania obciążenia na nośność ściany uwzględnia się przyjmując do wyznaczenia wartości Φm długotrwały moduł sprężystości muru E określony wzorem

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} E_{\propto }=\frac{\alpha _{c}f_{k}}{1+\eta _{E}\phi _{\propto }}=\alpha _{c,\propto }f_{k} }

W przypadku ścian o przekroju prostokątnym wartości Φm przyjmuje się z tablicy poniżej odpowiednio do wartości współczynnika smukłości heff / t i współczynnika sprężystości αc = αc,∞ wyznaczonego dla ηE = 0,3 i Φ = 1,5. Jeżeli przyjmuje się inne wartości ηE i Φ, wartości Φm przyjmuje się z tablicy poniżej dla αc,∞ = 1000 i heff / t i mnoży przez 0,032·(αc,∞)0,5 , gdzie αc,∞ jak we wzorze

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \alpha _{c,\propto }=\frac{\alpha _{c}}{1+\eta _{E}\phi _{\propto }} }

Tablica - Współczynnik redukcyjny nośności Φm

Współczynnik smukłości heff/t dla
αc,\
Mimośród em/t
10007004000,050,100,150,200,250,300,33
0000,900,800,700,600,500,400,34
1
2
3
4
5
0,8
1,6
2,4
3,3
4,2
0,6
1,3
1,9
2,6
3,2
0,90
0,90
0,90
0,90
0,89
0,80
0,80
0,80
0,80
0,79
0,70
0,70
0,70
0,70
0,69
0,60
0,60
0,60
0,60
0,59
0,50
0,50
0,50
0,49
0,49
0,40
0,40
0,40
0,39
0,39
0,34
0,34
0,34
0,33
0,33
6
7
8
9
10
5,0
5,9
6,7
7,5
8,4
3,8
4,4
5,1
5,7
6,3
0,88
0,88
0,86
0,85
0,84
0,78
0,77
0,76
0,75
0,73
0,68
0,67
0,66
0,65
0,63
0,58
0,57
0,56
0,54
0,53
0,48
0,47
0,45
0,44
0,42
0,38
0,37
0,35
0,34
0,32
0,32
0,31
0,29
0,28
0,26
11
12
13
14
15
9,2
10,0
10,9
11,7
12,5
7,0
7,6
8,2
8,8
9,5
0,82
0,80
0,79
0,77
0,75
0,72
0,70
0,68
0,66
0,64
0,61
0,59
0,57
0,55
0,53
0,51
0,49
0,47
0,45
0,42
0,40
0,38
0,36
0,34
0,32
0,30
0,28
0,26
0,24
0,22
0,24
0,22
0,20
0,18
0,16
16
17
18
19
20
13,4
14,2
15,0
15,9
16,7
10,1
10,7
11,3
12,0
12,6
0,72
0,70
0,68
0,65
0,63
0,61
0,59
0,57
0,54
0,52
0,51
0,48
0,46
0,44
0,41
0,40
0,38
0,35
0,33
0,31
0,30
0,28
0,25
0,23
0,21
0,20
0,18
0,16
0,14
0,13
0,15
0,13
0,11
0,10
0,08
21
22
23
24
25
17,6
18,4
19,2
20,0
20,9
13,3
13,9
14,6
15,2
15,8
0,60
0,58
0,55
0,52
0,50
0,49
0,47
0,44
0,42
0,39
0,39
0,36
0,34
0,32
0,29
0,29
0,26
0,24
0,22
0,20
0,19
0,17
0,16
0,14
0,12
0,11
0,10
0,08
0,07
0,06
0,07
0,06
0,05
0,04
0,04
26
27
28
29
30
21,7
22,6
23,4
24,3
25,0
16,4
17,1
17,7
18,3
19,0
0,47
0,45
0,42
0,40
0,37
0,37
0,35
0,32
0,30
0,28
0,27
0,25
0,23
0,21
0,19
0,18
0,17
0,15
0,13
0,12
0,11
0,10
0,08
0,07
0,06
0,05
0,04
0,04
0,03
0,03
0,03
0,02
0,02
0,01
0,01
UWAGA: - Wartości w tablicy obliczono ze wzoru \dpi{80} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{m}=(1-2\frac{e_{m}}{t})e^{-\frac{u^{2}}{2}} }
w którym: e - podstawa logarytmu naturalnego, \dpi{80} \fn_cm {\color{DarkBlue} u=\frac{\lambda -0,063}{0,73-1,17\frac{e_{m}}{t}} }     \dpi{80} \fn_cm {\color{DarkBlue} \lambda =\frac{h_{eff}}{t}\sqrt{\frac{1}{\alpha _{c,\propto }}} }


Wartości Φm podane w tablicy powyżej odnosza się do murów z elementów wszystkich czterech grup, z tym, że dla murów z elementów grupy 3 i 4 obowiązuje warunek:

dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{m}\leq \Phi _{i} }

w którym:
Φi - ze wzoru

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{i}=\frac{1}{1+\frac{5e_{i}}{t}} }

W przypadku ścian o przekroju innym niż prostokątny wartości Φi i Φm ustala się na podstawie odrębnej analizy.



Model przegubowy

Przy posługiwaniu się modelem przegubowym do obliczania ściany przyjąć można:
  • na najwyższej kondygnacji:

    - w przekroju pod stropem siła z dachu N0d działa w stosunku do nominalnej osi ściany na mimośrodzie ea, a obciążenie od stropu Nsl,d - na mimośrodzie 0,4 t + ea;

    - w przekroju nad stropem dolnej kondygnacji siła N2d, stanowiąca sumę N0d i Nsl,d oraz ciężaru ściany, działa na mimośrodzie ea;

  • dla ścian niższych kondygnacji:

    - w przekroju pod stropem siła z górnych kondygnacji N0d działa na mimośrodzie ea, a obciążenie od stropu Nsl,d - na mimośrodzie 0,33 t + ea;

    - w przekroju nad stropem dolnej kondygnacji - analogicznie jak w przypadku ściany najwyższej kondygnacji.
model przegubowy

ściana najwyższej kondygnacji               ściana niższych kondygnacji

Rys. Model przegubowy ściany zewnętrznej


W związku z powyższym nośność ściany najwyższej kondygnacji oblicza się zgodnie ze wzorem:

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} N_{iR,d}=\Phi _{i}\cdot A\cdot f_{d} }

gdzie Φi wyznacza się ze wzoru
\dpi{80} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{i}=1-\frac{2e_{i}}{t} }       lub       \dpi{80} \fn_cm {\color{DarkBlue} \Phi _{i}=\frac{1}{1+\frac{5e_{i}}{t}} }

w przekroju pod stropem górnej kondygnacji - na moment M1d,
a w przekroju nad stropem dolnej kondygnacji - na moment M2d, równe

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{1d}=N_{0d}\cdot e_{a}+N_{sl,d}\cdot (0,4t+e_{a}) }

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{2d}=N_{2d}\cdot e_{a} }

a nośność ściany niższych kondygnacji - na moment M1d i M2d, równe

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{1d}=N_{0d}\cdot e_{a}+N_{sl,d}\cdot (0,33t+e_{a}) }

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{2d}=N_{2d}\cdot e_{a} }


Aby skorzystać z wartości Φm podanych w tablicy powyżej wyznacza się zastępczy mimośrod początkowy em, równy co do wartości u góry i u dołu modelowego pręta ściany. Wartość tego mimośrodu wynosi:

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} e_{m}=\frac{0,6M_{1d}+0,4M_{2d}}{N_{md}} }

w którym:
M1d i M2d - ze wzorów podanych powyżej; przy czym |M1| ≥ |M2| ;
Nmd - obliczeniowa siła pionowa w połowie wysokości ściany;

i dla tej wartości em znajduje się odpowiednią wartość Φm.

Jeżeli na ściane oddziałuje bezpośrednio obciążenie poziome, wartość em wzrasta o mimośrod dodatkowy em,w równy:
\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} e_{m,w}=\frac{M_{wd}}{N_{md}} }

w którym:
Mwd - obliczeniowy moment zginający w połowie wysokości ściany, obliczony jak dla belki wolno podpartej, w przypadku obciążenia równomiernie rozłożonego wd wynosi:

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} M_{wd}=\frac{w_{d}h_{1}^{2}}{8} }

Wartość Φm wyznacza się w przypadku modelu przegubowego w sposób analogiczny jak dla modelu ciągłego (dla em i - jeżeli zachodzi taka potrzeba - z uwzględnieniem dodatkowego mimośrodu em,w ).
Efektywną wysokość ściany heff przyjmuje się zgodnie z postanowieniami podanymi poniżej.



Wysokość efektywna ścian

Wysokość efektywna ściany oblicza się ze wzoru:

\dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} h_{eff}=\rho _{h}\cdot \rho _{n}\cdot h }

w którym:
ρh - współczynnik zależy od przestrzennego usztywnienia budynku;
ρn - współczynnik zależy od usztywnienia ściany wzdłuż dwóch (ρ2), trzech (ρ3) lub czterech (ρ4) krawędzi;
h - wysokość kondygnacji równa:
      - przy posługiwaniu się modelem ciągłym - wysokości kondygnacji w osiach modelu ramy (h1),
      - przy posługiwaniu się modelem przegubowym - wysokości kondygnacji w świetle.

Wartości współczynników ρh

Rodzaj konstrukcji z uwagi na usztywnienie przestrzenneRodzaj stropów
z betonu z wieńcami
żelbetowymi
inne
Konstrukcja usztywniona przestrzennie w sposób eliminujący przesuw poziomy1,01,25
Konstrukcja bez ścian usztywniających, przy czym liczba ścian
prostopadłych do kierunku działania obciążenia poziomego,
przejmujących to obciążenie wynosi
3 i więcej1,251,50
21,502,0
Ściany wolno stojące2,0


Ściany uważać można za usztywnione wzdłuż krawędzi pionowej, jeżeli:
  • połączone są wiązaniem murarskim lub za pomocą zbrojenia ze ścianami usztywniającymi usytuowanymi do nich prostopadle, wykonanymi z muru o podobnych właściwościach odkształceniowych,
  • długość ścian usztywniających jest nie mniejsza niż 0,2 wysokości ściany, a grubość nie mniejsza niż 0,3 grubości ściany usztywnianej i nie mniejsza niż minimalna grubość ściany.
W przypadku ściany usztywniającej z otworami, zaleca się, aby długość części ściany między otworami, przyległej do ściany usztywnianej była nie mniejsza niż podano na rysunku poniżej, a ściana usztywniająca sięgała poza otwór na długość nie mniejszą niż 1/5 wysokości kondygnacji.

minimalna długość ściany usztywniającej z otworami

Rys. Minimalna długość ściany usztywniającej z otworami - oznaczenia: 1) ściana usztywniana, 2) ściana usztywniająca, 3) h2 okno, 4) h2 drzwi

Alternatywnie - ściany mogą być usztywniane przez inne elementy niż ściany murowane pod warunkiem, że sztywność tych elementów jest równoważna ze sztywnością murowanej ścianie usztywniającej, o której mowa powyżej, a obie ściany połączone są ze ścianą usztywnianą za pomocą ściągów lub kotew, zaprojektowanych tak, aby zdolne były przenieść siły ściskające lub rozciągające, które mogą się pojawić w połączeniu.


Za wartość ρn przyjmować można:

a) dla ścian podpartych u góry i u dołu, kiedy stropy oparte są na ścianie za pośrednictwem wieńca żelbetowego o szerokości równej grubości ściany lub nie mniejszej niż grubość stropu,
mają zbrojenia podporowe zdolne do przeniesienia momentu zamocowania stropu w ścianie,
średnie naprężenie obliczeniowe ściany σcd ≥ 0,25 MPa,
a mimośrod e1 działania obciążenia pionowego w przekroju ściany pod stropem e1 ≤ 0,33 t grubości ściany - ρ2 = 0,75; w pozostałych przypadkach ρ2 = 1,00;

b) dla ścian podpartych u góry i u dołu i usztywnionych wzdłuż jednej krawędzi pionowej (z jedną swobodną krawędzią pionową):

  • jeżeli h ≤ 3,5 l, wartość obliczona ze wzoru:

    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \rho _{3}=\frac{\rho _{2}}{1+(\frac{\rho _{2}h}{3l})^{2}} }

    w którym:
    ρ2 - jak podano wyżej;

  • jeżeli h > 3,5 l, wartość obliczona ze wzoru:

    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \rho _{3}=\frac{1,5l}{h}> 0,3 }

    w którym:
    l - odległość krawędzi swobodnej od osi ściany usztywniającej;

c) dla ścian podpartych u góry i u dołu wzdłuż obu krawędzi pionowych:

  • jeżeli h ≤ l, wartość obliczona ze wzoru:

    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \rho _{4}=\frac{\rho _{2}}{1+(\frac{\rho _{2}h}{l})^{2}} }

    w którym:
    ρ2 - jak podano w a) powyżej,

  • jeżeli h > l, wartość obliczona ze wzoru:

    \dpi{120} \fn_cm {\color{DarkBlue} \rho _{4}=\frac{0,5l}{h} }

W przypadku, gdy ściany są usztywnione wzdłuż obu krawędzi pionowych i l ≥ 30 t lub gdy ściany są usztywnione wzdłuż jednej krawędzi i l ≥ 15 t, gdzie t jest grubością ściany usztywnionej - ściany takie należy uważać za ściany usztywnione tylko u góry i u dołu.


Zaleca się, aby smukłość heff l (lub wyrażona jako heff/t) ścian konstrukcyjnych była nie większa niż:

87,5 (25) - w przypadku ścian z murów na zaprawie fm ≥ 5 MPa, z wyjątkiem murów z autoklawizowanego betonu komórkowego

63 (18) - w przypadku ścian z autoklawizowanego betonu komórkowego, niezależnie od rodzaju zaprawy, a także dla murów z innego rodzaju elementów murowych, na zaprawie fm < 5 MPa.

arrow Strona główna

folder  Drogi
folder  Organizacja ruchu

folder  Budynki

folder  Obciążenia konstrukcji
folder  Konstrukcje żelbetowe
folder  Konstrukcje stalowe
folder  Konstrukcje zespolone
folder  Konstrukcje drewniane
folder  Konstrukcje murowe
   page  Mury - info
   page  Mury - wytrzymałości
   page  Mury - wymagania
   page  Mury - rodzaje, grupy
   page  Ściany obciążone pionowo
   page  Ściany obciążone poziomo
   page  Ściany obc. siłą skupioną
   page  Ściany usztywniające
   page  Ściany zbrojone
   page  Ściany zbrojone zginane
   page  Ściany szczelinowe
   folder  programy online
program online Nośność ścian obciążonych głównie pionowo - obliczenia wg Eurokodu 6
program online Ściana obciążona siłą skupioną - wg PN-B-03002:2007
program online Ściana obciążona pionowo "model przegubowy" - wg PN-B-03002:2007
program online Ściana poddana poziomemu parciu gruntu - wg PN-B-03002:2007
folder  Fundamenty

folder  Różne

folder  Najwyższe budynki na świecie
folder  Programy inżynierskie online




Logo
© Copyright Visto-project  2008 ÷ 2022 Kielce
Reklama  |   Regulamin  |   Kontakt  |   Współpraca  |   Dotacje

     stat4u     Valid XHTML 1.0 Transitional